Jaaa, daar is ie dan weer! Een nieuwe mis à jour van mijn weblog. :) Opnieuw heeft het weer even op zich laten wachten, maar de laatste week was nogal druk voor mij. Er is een Engelse collega gekomen die samen met mij een aantal metingen gaat doen. Het is een bijzonder nette jongen, maar woont wel in hetzelfde appartementencomplex als ik. Die ‘cultural shock' was nog ff een stukkie groter dan de mijne, dat kan ik jullie verzekeren! ;) Naast dat ik hier wel om kon lachen, heb ik hem deze week ook geholpen met zijn weg vinden in de stad en in het lab.

De bergen in
Vorig weekend heb ik ‘escalade' gedaan met Amelie, een andere collega uit het lab. Dat heeft niets te maken met escalopes en als 't goed is ook niet met escaleren, maar als Nederlander is de kennis van klimmen nu eenmaal wat beperkt. Ik heb ook al wel vaak uitgelegd dat de hoogste berg in Nederland 323 m is en dat heeft altijd wel een verhoging van de sfeer tot gevolg. Ons beeld van klimmen is daarom vaak beperkt tot dat je goed moet opletten dat je je voeten op het blauwe blokje zet en niet het groene of roze..

En France sla je wat pinnetjes in een echte rots en voilà, je hebt zó 35 manier om je te zekeren als je de berg opgaat. Vervolgens kun je ook nog zelf kiezen wat je doet, waarbij rotsvast voorop staat dat het van beneden af gezien altijd véél makkelijker is dan wanneer je boven bent. Echt gaaf om te doen, hoewel mijn vingers na twee beklimmingen wel een beetje hadden gezien. Maar ik weet zeker dat mijn klim-steil dan ook nog fors verbeteren kan. ;)
Wanneer je niet met touwen en veel te strakke schoentjes, maar bijvoorbeeld met een fiets de bergen ingaat, dan spreek je van ‘monter' en dat is iets wat ik vorige week heb gedaan. Nicolas heeft me een mountainbike geleend en daarmee ben ik al twee keer de bergen in gefietst. Hoewel Grenoble echt heel vlak is, zijn er genoeg bergen omheen die de mogelijkheid bieden om helemaal kapot te gaan op je fietsje. In het westen hebben wij de Vercors, in het Noorden de Chartreuse en in het oosten de Belledonne, en een stuk verder ook nog de Mont Blanc. Daar gaan de trams niet meer naar toe, dus daarvoor zul je vaak de fiets of auto moeten gebruiken. Voor die laatste zou ik dat overigens allebei niet doen. :)

Het lab in, en uitgaan met het lab
Het is gaaf om te zien dat er binnen het lab een soort groep ontstaat die steeds meer dingen samen gaat doen. Eerst gingen we met een stel samen lunch halen, daar was ik in het begin al heel blij mee. Zo ontmoet je mensen, en gelukkig praat niet iedereen in de pauze ook nog eens over het werk. We kregen steeds meer stagiaires en inmiddels is het een aardige equipe. En voor je het weet sta je samen flauwe foto's te maken op een bijzonder maf flatfeest in de stad. :) Veel dance-muziek en ik weet nog dat ik me afvroeg of het nummer ‘Il n'y a pas une fête comme une fête alcoolisée' nog voorbij zou komen. Wij waren duidelijk nog niet genoeg geintegreerd, maar dit feest was toch wel het hoogtepunt van het afgelopen weekend. :)

Mijn opdracht verloopt goed, ondanks dat ik wel behoorlijk wat metingen opnieuw moet gaan doen. De opstelling die we hebben is gemaakt met latex en dat vereist nogal wat handigheid. Na bijzonder veel oefening wordt je hier een stuk handiger mee, maar dat betekent ook dat de metingen die je eerder deed ineens minder gunstig uit de spreekwoordelijke bus komen. En toch heel bijzonder om te zien wat je met een sterk vereenvoudigd model met latex laagjes al niet kan doen. Als je de stroboscoop gebruikt, kun je een trilling nabootsen die heel veel weg heeft van de trilling van een menselijke stemband in borstregister. Nu dat andere register nog hè? Daarvoor hebben we een groot verschil in frequentie nodig, lastig genoeg. Wordt aan gewerkt! ;)