He, wat is dat toch weer lang geleden zeg! Desole, c'est vrai, mais c'est ca.. Het leukst is het natuurlijk om te lezen over gave trips met mooie foto's, maar dat zit er nog ff niet in. Nu betekent dit niet dat het slecht gaat, maar van iets wat zn gangetje gaat maak je nu eenmaal niet zo snel een foto. ;) Het weer is hier afgelopen week echt supergoed geweest, maar daar konden we vooral in de lunchpauze van genieten. En buiten tennissen is ook lekker, hoewel ik vanaaf mijn knaken-squashracket ga uitproberen. :)

Afgelopen weekend ben ik op een Aiesec conference geweest, veel nieuwe mensen leren kennen. Sommigen uit Lyon, Parijs, Nice en uit Marseille was er zelfs nog een Amsterdammer:D De conference ging over voorbereidingen op traineeships in het buitenland. Niet direct iets voor mij, want de ene heb ik al achter de rug en de andere zit ik middenin. Wel heb ik geleerd dat je tijdens je stage 'positief moet zijn, open-minded, vriendelijk en niet moet klagen...' Dat zouden ze hier in Grenoble een 'porte ouverte' noemen, maar ik bleef natuurlijk positief en ga hier natuurlijk niet zitten klagen.

Ik heb ook nog wel wat nieuws geleerd, ze vertelden namelijk over de tweede cultuurshock die je kunt krijgen, juist wanneer je weer terug gaat. Als je terugkomt blijkt dat zowel jij als andere mensen zijn veranderd en hier moet je ook weer aan wennen. Je hebt zelf heel veel te vertellen, maar daar zitten de mensen niet altijd op te wachten. Bovendien ben jij de enige die dat echt zo beleefd als jezelf. Dit herken ik wel, maar ik had er nooit echt bij stilgestaan. Nu weet ik wat meer hoe je ermee om kan gaan: positief en vriendelijk blijven, niet klagen..
Zoals het hoort eindigt iedere dag bij AIESEC met een feest, zoals ik het gewend ben uit Roemenie. Internationale groepsdansen, iets teveel eentonige blije muziek, maar de logisch daaropvolgende blije dansmoves doen het goed.

En trouwens, zo enorm groot is het verschil nu ook weer niet. Hoewel het aantal Fransen dat veel te snel praat (ook als je ze onbegrijpend aankijkt) nog erg groot is, begint de taal wel steeds meer te wennen. In de pharmacie begrijpen ze gelukkig wel wat duidelijke en simpele taal is, dat is een gezonde instelling:)
In Grenoble zie je net als in Nederland enorm veel fietsen. Het is een van de vlakste steden van Europa, dus dat gaat ook prima. Zelf ben ik nog op zoek naar een aardig racefietsje, zodat ik ook eens de bergen in kan. Verder is het openbaar vervoer in de stad gewoon erg goed. Er rijden trams door de stad tot ongeveer 1:30 (in het weekend iig) en op die manier kun je op de meeste plekken wel komen. Er zijn heel wat kroegen in de stad, maar het aantal goeie discotheken valt wel tegen, kortom: ik voel me echt thuis..
Nu is er ook nog wel live-muziek op verschillende plaatsen. Ik heb zelfs al een keer geprobeerd naar jazz-muziek te luisteren, maar tot nu toe is dat voor mij toch nog altijd hetzelfde liedje. Daarnaast is de Franse ondertiteling in de bioscoop ook nog altijd een ontspannen manier van de taal leren. Hele baal reclame vooraf en dan GEEN pauze, zo doen ze dat hier. Geen plaatsen reserveren, maar wie de grootste mond heeft komt het eerst binnen. Tot nu toe altijd nog perfecte plekken gehad..
De campus hier is de groenste van Frankrijk zeggen ze, maar daar moet ik als UT'er toch vooral om lachen. Ben benieuwd hoe de andere campussen er hier uitzien dan. Gebouwen zijn niet heel best onderhouden, maar het zijn er dan ook wel een stuk meer dan bij ons. Het eten tijdens de pauze is goed geregeld, voor 2,90 heb je een pasta bolgnese met salade en de dressing is gewoon gratis. Dat is nog eens wat anders dan een euro voor een appeltje. :)

Goed, volgende keer meer, hopelijk met mooie foto's, spannende foto's, foto's van collega's, mijn opgeruimde kamer, ik moet nog ff zien wat het wordt!

Ronald